Press "Enter" to skip to content

Nieznane zdjęcia pałacu

Twórca przedwojennej świetności pałacu w Siedlimowicach (gmina Żarów, powiat świdnicki) – dr filozofii Heinrich von Korn, urodził się 6 kwietnia 1829 roku we Wrocławiu. Pochodził z rodziny znanych wrocławskich wydawców gazet i książek.

Za swego życia aktywnie uczestniczył w życiu publicznym Wrocławia, był m.in. członkiem wielu stowarzyszeń oraz radcą miejskim. Należał też do inicjatorów powstania Muzeum Starożytności Śląskich. Hojnymi darami z własnej kolekcji wspomagał Śląskie Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu, do którego trafiły m. in. prace Adolpha von Menzela i Martena van Heemskerka. W 1892 roku sfinansował zakup budynku przeznaczonego następnie na Śląskie Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności we Wrocławiu. W prywatnych zbiorach Heinricha von Korn znajdowały się dzieła zarówno mistrzów dawnych (np. wspomnianego już Martena van Heemskerka), jak i współczesnych: Antona von Wernera czy Arnolda Böcklina. W 1867 roku von Korn nabył od hrabiego von Pücklera pałac w Siedlimowicach.

To właśnie z inicjatywy von Korna, rezydencja, która od połowy XVIII wieku stanowiła czteroskrzydłowe założenie barokowe, została gruntownie przebudowana w latach 1873-1875. W rezultacie powstał neorenesansowy, dwukondygnacyjny pałac, pokryty dwuspadowym dachem z bogato zdobionymi lukarnami. Całość założona była na planie litery L. W tym samym czasie do pałacu dobudowano od strony północnej, czterokondygnacyjną wieżę z cebulowatą kopułą, a od strony wschodniej kaplicę i niewielką oranżerię.

Elewacje pałacu zdobił bogaty tynkowany detal w postaci pilastrów, obramień otworów okiennych, boniowania, dekoracyjnych szczytów, sterczyny, a także gryfów i maszkaronów. Główny portal ozdobiono herbem z dewizą rodziny von Korn, brzmiącą „CANDIDE ET CAUTE”, czyli „Zacnie i Przezornie”. U wejścia do gruntownie odnowionej i rozbudowanej rezydencji, posadowiono dwie kamienne rzeźby lwów w pozycji stojącej z głowami zwróconymi ku sobie. Heinrich von Korn jako miłośnik i znawca sztuki, także tej starożytnej z pewnością dobrze znał symbolikę zwierzęcia, którym nakazał przyozdobić schody prowadzące do własnej rezydencji. Na wyniosłej wieży pałacowej, znalazły się z kolei płaskorzeźby twarzy starożytnych bogów/herosów w tym m.in. greckiego boga płodności, dzikiej natury, winnej latorośli i wina – Dionizosa.

Dziś wiemy, że autorem projektu przebudowy i rozbudowy pałacu von Korna w Siedlimowicach był berliński architekt Richard Lucae. W archiwum berlińskiego Muzeum Architektury przechowywane są nieznane dotychczas fotografie Pałacu w Siedlimowicach (wykonane przed rokiem 1881), projekt dekoracji łazienki pałacowej autorstwa Richarda Lucae z 1869 roku, a także dwa nieznane projekty tzw. Gedenkhalle (hala pamięci), sporządzone dla parku pałacowego w Siedlimowicach w 1872 roku. Te dwa ostatnie, przedstawiają budowle, które wieńczy postać Wiktorii, czyli greckiej bogini zwycięstwa, często umieszczanej na pomnikach upamiętniających słynne triumfy odniesione w bitwach (przedstawiana jako młoda kobieta ze skrzydłami i gałązką oliwną w dłoni). Obie budowle z parku w Siedlimowicach, upamiętniać miały zwycięstwo nad Francją w wojnie z lat 1870-1871.

Richard Lucae 1829-1877

Richard Lucae, urodził się 12 kwietnia 1829 roku w Berlinie i pochodził ze znanej rodziny tamtejszych aptekarzy. Jego ojcem był dr August Friedrich Theodor Lucae (1800-1848) – farmaceuta i właściciel Rothen Adler-Apotheke. Matką Richarda była Caroline Lucae (1803-1870) – córka Johanna Georga Wendela, profesora rysunku w gimnazjum w Erfurcie. Pod wpływem wuja Augusta Sollera (ucznia Karla Friedricha Schinkla) Richar Lucae skupił swoje wszechstronne zainteresowania artystyczne na architekturze. Po odbyciu praktyk geodezyjnych (1847–1849) i przy budowie katedry w Kolonii (1853–1855), podjął studia architektoniczne w berlińskiej Akademii Budownictwa (1850–1852, 1855–1859). Po podroży studialnej do Włoch w 1859, rozpoczął samodzielną działalność architektoniczną w Berlinie, jednocześnie powracając do Akademii Budownictwa jako wykładowca.

Pierwszym kompletnym dziełem Richarda Lucae był Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Katowicach, wybudowany we współpracy z architektem Friedrichem Augustem Stülerem. Projekty Richarda Lucae wygrały w konkursach na Teatr Miejski w Magdeburgu (1873–1876) oraz na gmach opery we Frankfurcie nad Menem (1873–1888). W 1873 został dyrektorem Akademii Budownictwa. Zaprojektował siedzibę dla nowej Wyższej Szkoły Technicznej (1878) – powstającej z połączenia Akademii Budownictwa i Szkoły Rzemiosła.

Lucae był płodnym wykładowcą i pisarzem. Stał się krytykiem istniejących stylów architektonicznych i ubolewał nad sytuacją mieszkaniową tamtej epoki za brak naturalnego oświetlenia, wentylacji i funkcjonalności. W szczególności fascynowały go nowe budynki ze szkła i żelaza. W przeciwieństwie do konserwatywnych architektów tej epoki, Lucae stosował nowinki technologiczne jako nowy sposób definiowania przestrzeni architektonicznej. W 1877 roku pełnił funkcję tajnego radcy w Departamencie Budowy Technicznej Pruskiego Rządu i był członkiem Pruskiej Akademii Sztuk (niem. Kunstakademie) i Stowarzyszenia Sztuki (niem. Kunstverein). Jednym z uczniów Lucae w Akadamii Budownictwa był Alfred Messel, który stał się jednym z najbardziej znanych niemieckich architektów na przełomie XX i XX wieku. Stworzył on nowy styl architektoniczny, który łączył przejście od historyzmu do modernizmu, odzwierciedlony w projektach takich budynków jak Muzeum Pergamońskie i dom towarowy Wertheim.

Budowle zrealizowane wg projektu Richarda Lucae

1856-1858 – Kościół Zmartwychwstania Pańskiego, Katowice
1857-1859 – własny dom mieszkalny i wille przy Viktoriastraße w Berlinie
ok. 1859 – kaplica grobowa v. Lepel, Wieck
1860 – Villa Kitsche, Berlin
1861-1862 – Villa Heckmann, Berlin
1861-1863 – Villa Stoltmann, Berlin
1866 – Villa Prieß, Rostock
1868 – Budynek mieszkalny Fleitmann, Berlin
1868 – Villa rr.Lucae,Marburg
1868-1870 – Villa Henschel, Kassel
ok. 1869 – Villa Lucius, Erfurt
1869/1873-1875 – Pałac w Siedlimowicach (Schloss Schönfeld)
1870-1871 – Villa Joseph Joachim, Berlin
1872 – Villa Friderici, Lipsk
1872-1873 – Dom dr. Augusta Lucae, Lützowplatz, Berlin
1872-1876 – Teatr Miejski w Magdeburgu
1873-1874 – Villa von Heyden, Berlin
1873-1874 – Villa Werner Siemens, Berlin-Charlottenburg
1873-1880 – Stara Opera, Frankfurt nad Menem
1874-1875 – Rekonstrukcja Akademii Budownictwa, Berlin
1874-1876 – Rozbudowa sali tanecznej w Villa Siemens, Berlin
1875-1878 – Pałac Borsig przy Voßstraße 1, Berlin
1875-1878 – Rozbudowa pruskiego Ministerstwa Robót Publicznych, Voßstraße 35, Berlin
1876-1877 – Uniwersytet Techniczny, Berlin
Laboratorium chemiczne, Gewerbeakademie, Berlin
Schloss von Homeyer, Ranzin
Schloss Kuhna

Bogdan Mucha, Żarowska Izba Historyczna

Projekt łazienki
17 LIKES

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Mission News Theme by Compete Themes.